skip to Main Content

Teksten

Gedichten van Alberto

Dorre Boom

De oude boom heeft bladeren noch twijgen
Geen storm of vorst die haar nu nog kan deren
Van binnen hol: een mens loopt erdoor heen
Van bast ontdaan: door mieren overkropen
Tot stut dient zij alleen de ochtendzwam
Geen toevlucht biedt ze meer aan avondvogels
Nog steeds in staat het Nieuw Vuur te voeden
Dus niet bereid om leeg te zijn van hart

Melodieën in de wind

Vragende echo’s daveren over de rivier
winden jagen vergeefs hen naar de zee
binnen een gouden hemel dringt
de koude nevel in zijn eigen graf

Schaduwen waaien wolken langs de dijk
en tonen hun silhouetten zilver op blauw.
In de stroom vindt water de kortste weg
en heeft geen weet van angst en pijn

Op stille wateren bezielen de sterren het duister firmament
rond het vaste draaipunt het netwerk
van stralende zonnen en planeten

Vaak krom ik de snaar van mijn boog
op welk baken van het hemeldak
of boei van de rivier treft mijn pijl
en antwoordt met melodieën?

Alberto Alfredo Taboada, 9 juni 2015

“Tot in de ziel”

door Robbie Dell’Aira

De opdracht van de kunst… door Alberto Taboada.

Back To Top